Το ληστρικό αγγελιόσημο

Επίσημα το λένε "αγγελιόσημο". Όμως όπως κάθε ειδική φορολογία πουτελειώνει σε "-όσημο", αποτελείκαι αυτό μια ληστρική αρπαχτή του κράτους. Τί είναι όμως το"αγγελιόσημο"; Αν ένα μέσο θέλει ως αμοιβή για μία καταχώριση 100ευρώ, τότε ο διαφημιζόμενος πρέπει να πληρώσει: 100eu για τοπεριοδικό, 19 eu για το κράτος (ΦΠΑ) και άλλα 20 eu πάλι για το κράτος (αγγελιόσημο). Δηλαδή το κράτος τρώει με διπλά χρυσά κουτάλιααπό το φαί των άλλων... Βέβαια απόαυτήν την κίνηση δεν γίνεται να μην υπάρξουν θύματα. Και στην περίπτωση του αγγελιόσημου υπάρχουν διπλά θύματα, τα ΜΜΕ και η ίδια η αγορά. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν ολόκληρες ομάδες που πρέπεινα συντηρήσουν, έχουν έξοδα παραγωγής, έξοδα δημιουργίας και φυσικά όλα τατρέχοντα έξοδα μιας επιχείρησης. Και η διαφήμιση είναι το βασικό (αν όχι τομοναδικό) έσοδό τους. Κι ας πούμε ότι τα μεγάλα κουτσά στραβά επιβιώνουν. Πόσο εύκολα μπορούν να επιβιώσουν όμως τα πιο εναλλακτικά ή πιο ποιοτικά πουαπευθύνονται σε λιγότερο κόσμο όταν μπαίνει τέτοιο χαράτσι σε κάθε έσοδότους; Το αγγελιόσημο όμως δημιουργεί και στην αγοράπρόβλημα. Πόσο εύκολο είναι για έναν μικρό επιχειρηματία να δώσει 139 ευρώγια μια καταχώριση που κοστίζει στην ουσία 100; Καθόλου εύκολο. Γι'αυτό καιη διαφήμιση απευθύνεται στην elite της αγοράς αποκλείοντας όλους τους υπολοίπους. Άρα το αγγελιόσημο δημιουργεί υπαρξιακά ερωτήματα γιατα media: Πόσο ανεξάρτητα μπορούν τελικά να μείνουν τα ΜΜΕ όταν υπάρχει τέτοια ληστρική επίθεση στα έσοδά τους και μήπως τελικά η διαπλοκή έχει γίνει το μόνομέσο επιβίωσής τους;