Όλοι οι πολιτικοί για κούρεμα

Ήταν όλοι εκεί. Περιποιημένοι, χαμογελαστοί, ο ένας δίπλα στο άλλον. Είδα ανθρώπους από όλες τις παρατάξεις. Ο τάδε είχε πάρει αγκαλιά τη δείνα, ο τρίνα κοιταζόταν με την νίνα και λοιπά και λοιπά. Στιγμιαία απόρησα, μα πώς γίνεται να υπάρχει τόση μεγάλη χαρά, να μην υπάρχει καμία έχθρα και να είναι όλοι τόσο συμφιλιωμένοι?... Ούτε εικόνα από το Αγκαλιά-Ζω να ήτανε…

Κι όμως όλοι αυτοί είχαν στοιβαχτεί μέσα κουρείο. Ναι εκεί. Στο κουρείο δεν υπάρχει λόγος να είσαι εχθρικός. Άλλωστε υπάρχει χώρος για άλλους. Ο κουρέας είναι καλό παιδί και πάνω απ’ όλα ουδέτερο. Οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Βάζει τον έναν, βάζει και τον άλλον. Κι έτσι όλοι οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι ήταν στοιβαγμένοι εκεί. Λίγο άτσαλα βέβαια ριγμένοι πάνω στον πάγκο του κουρείου αλλά όποιον και να έψαχνες θα τον έβρισκες. Σίγουρα.

Νομίζω ότι ήταν από τις λίγες φορές που έβλεπα τόσο πολύ κόσμο σε τόσο μικρό χώρο. Μακάρι έτσι να ήταν και στην καθημερινότητα. Αλλά δυστυχώς η καθημερινότητα δεν είναι πάγκος σε κουρείο και οι πολιτικοί δεν είναι χαμογελαστές φωτογραφίες σε προεκλογικά φυλλάδια. Και πολύ περισσότερο όλα αυτά που γράφουν στα άπειρα τούτα φυλλάδια δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα. Οπότε επιστροφή στην πραγματικότητα. Την Κυριακή εκλογές. Βοήθειά μας.